Kurban bayramı ve uzun sayılabilecek bir dinlenme dönemi sonrasında gündemimiz yine yoğunlaştı.
Bayram dinlenmesinin son günlerinde “vergi reformu” adıyla sızdırılan bilgiler sonrası işin tsunami olduğu ortaya çıkınca haklı olarak konu ülke gündemine oturdu. Başlıktaki portakal suyu sizi yanıltmasın Limon gibi sıkılmak daha önce kullanıldığı için portakal gibi sıkılacağız sanırım daha makul oldu. Malumunuz olduğu üzere yüksek enflasyon ve inanılmaz boyutlardaki fiyat artışları özellikle emekli, memur, dar ve sabit gelirliyi oldukça germiş vaziyette. Üstüne bahşişlerden de vergi alınması gibi bir durum ile karşılaşınca herkes Hazine ve Maliye bürokrasisine nereden vergi alınabilir sorusuna ilginç cevaplar alınmaya başladı.
Bizim vergi alacak yer arayanlara olabilecek bir iki tavsiye verebiliriz;
Kel olanlardan kellik vergisi
Çay içenlerden çayı karıştırma vergisi
Hamama gidenlerden tellak vergisi
Vitrinlere bakanlardan vitrine bakma vergisi
Sünnet olanlardan budama vergisi
Kek yiyenlerden kek vergisi
Buraya aldığımız haricinde var bir iki tane daha da şimdi yazmayalım.
Yapılacak akaryakıt zamları Temmuz ayı enflasyon hesabına girsin diye Salı gününe ertelendi. Zaten otomatik ÖTV artışı 3 Temmuz’dan sonra devrede olacağı için bizim işler daha da zora girecek gibi duruyor. Kamu yapılıp yapılmadığı belli olmayan tasarruf tedbiri alırken vatandaşın bu tasarruf tedbirlerinden mahrum kalmamasını düşünen maliyemiz bütçe açıklarını kapabilmek ve enflasyon ile mücadele adına bizi suyu çıkarılacak portakala döndürmek üzere! Ortalıkta dolaşan alımından vaz geçilen vergi rakamlarını duydukça insan bir hoş oluyor hani.
Maliye anekdotları ilginçtir bizde; Bir ortamda limon sıkılması gerekmiş. Herkes bir iki sıkmış. Limonun suyu sıkılmıştır deyip atarken yakında duran biri “ ben de bir sıkayım” demiş. Ya hu sıkıldı bu limon su felan kalmadı deseler de almış eline limonu ve gerçekten de kalmayan suyunu çıkartmış. Bizim ahali merak etmiş. Ne iş yaparsınız? Maliyeciyim demiş.
Yakında ortalık dahada şenlenir. O vergi teklifleri meclise geldiğinde görürüz milletvekillerini. Mecliste değil tabi ahalinin içine çıktıklarında. Anlatsınlar bakalım nasıl anlatacaklar. Sayın bakan aslında nereleri kurcalayacağını iyi biliyor da bizim anladığımız belirlenen sınırlar içerisinde hareket etmeye çalışıyor. İşin aslı bizi bu duruma nasıl geldik ve kim getirdi sorusu. Deli Dumrul’a mezarında takla attıran işler bunlar. Aklımıza gelmeyen ne varsa hepsi vergi, harç vs adı altında halkın sırtına iyice yüklenmek üzere. Biz mi getirdik bu duruma da habire bize vergi salınıp, harç alınıp duruluyor.
Dostlarında biri, Fransız kralı 15. Lui’ ye:
– Majesteleri, demiş. Akıl vergisi almayı hiç düşündünüz mü? Hiç kimse budalalığı kabul etmeyeceğine göre, herkes böyle bir vergiyi seve seve öder.
Kral, alaylı alaylı gülerek:
– Hakikatten enteresan bir fikir, cevabını vermiş. Bu buluşunuza karşılık, sizi akıl vergisinden muaf tutuyorum.
Garsonların bahşişlerinden bile vergi alalım diye düşünülüyor ve teklif ediliyorsa biz alınacak olan alanları değil alınmayacak konuları yazarsak daha kısa ve kolay olur gibimize geliyor. Bu yazı bilmiyorum da kış çıkmaz! Kötü günler geçti, çok kötü günler geliyor. Kasa bomboş! Acil erken seçim.
Son söz; Vergileme sanatı, mümkün olduğunca fazla tüyü, mümkün olan en az bağırtıyla toplayabilmektir.” Jean Baptiste COLBERT
