Kurban bayramına sayılı günler kaldı. Herkes bir şekilde 7‘den70’e telaş içinde. Temennim o ki en güzel şekilde bayramımızı yaşarız. Bana göre bayramın en güzel yanı ziyaretler ve çocuklar. Küskünlerin barışmaya yöneldiği, konu komşu kapılarının heyecanla çalındığı kucaklaşıldığı bayramımız.
Birçoğumuzun da en yakından bildiği gibi yeni alınan kıyafetlerin bayram sabahına giyme heyecanı, hatta uykuyu bile kaçıran bayram heyecanı. Arifeden başlayan o güzel ve samimi telaş yurdun her yerini ve her ferdini sarıyor. Bayram namazı itibariyle başlayan kucaklaşmalar, kapı kapı dolaşıp bayramlaşan çocuklar. El öpmeler, ikramlar ve en önemlisi yürekten samimi bayram sohbeti. Hepimizin yılda iki kez yaşadığı o güzel gün. Tabii ki nerde o eski bayramlar diyeceksiniz. Hatta söylediklerin eski bayramlarda olurdu Engin Meriç diyeceksiniz. Sahi bu güzel günleri neden eskiler diye anıyoruz. Bu güzellikleri yaşayan ve yaşatan biz değil miydik? Bu güzel bayram geleneğine ne oldu da nerede o eski bayramlar diyoruz? Teknolojinin gelişmesi, ulaşım imkanlarının artması bu güzel duyguları ve buluşmaları pekiştirmek yerine suni bir gündem haline geldi neredeyse!
SOHBETLER AZALDI, SELFİLER ÇOĞALDI!
Ziyaret edilen yerlerde sosyal hayatımız sosyal medyada o kadar yoğun ki birbirimiz ile neredeyse konuşamaz olduk. Bak gördün mü şöyle olmuş, bu poz iyi olmuş mu? Aslında şöyle, imkan olsa böyle olur vs vs… Samimiyeti kaybettik bu şekilde dostlar. Gelişen teknolojiyi ve kazanımları yerinde kullanıp kendimize imkanlar sağlasak, daha fazla dost akraba ziyaret etsek, yetişmekte olan yeni nesile bu güzel geleneği öğretip devam ettirsek güzel olmaz mı?
Hadi bu bayram gelin kendimize bir güzellik yapalım. Nerede o eski bayramlar deyip geçmeyelim. Ailemizi, sevdiklerimizi, çocuklarımızı bayrama hazırlayıp ziyaretlerimizi bildiğimiz gibi en samimi haliyle yapsak. Telefonları ve sosyal medyayı bir kenara bırakıp elimizdekilerin ve yanımızdakilerin farkına varsak. Uzakta olanları arayıp yakındakilerin elini sıksak. Hadi dostlar o eski bayramları yaşayan bizdik yine yaşatacak olan biziz. Bir takım bah
